Jæja mér fannst ég verða að skrifa eitthvað af því ég hef ekki gert það svo lengi. Er ekki að gera neitt þessa dagana nema sitja á rassinum eða vinna. Ég hef ekki samið eitt ljóð síðan að ég kom heim, er farin að halda að andagiftin hafi yfirgefið mig. En hér er eitt ljóð eftir mig, enjoy.

Góði vinur

Leiddu mig burt frá svartnættinu.
Leiddu mig í gegnum gufuna.

Opnaðu augun mín glaðlega.
Snertu kinn mína mjúklega.

Biddu fyrir mér góði vinur.
Umvefðu mig, þetta saltaða sár.

Krefstu einskis af mér,
ég sit hérna tómhent.

Uppfull af lygum.

                                      
                                       
                            
                                       

Vina mín.

Kysstu mig og kjassaðu,
ég er búin að opna hólfin.
Ekki minnast á tárvotu bringu mína,
hún þornar með rísandi sól.

Ég ber á mig græðandi og bíð þess að gróa,
Ég lofa þér, hjarta mitt er hreint,
ég fyllti það af vatni.

Kysstu mig og kjassaðu,
ég kann núna að hlæja,
ég skal brosa til þín,
ég skal horfa til þín.

Habahaba...

Ég er í voginni en ég er víst eins og krabbi, eða svo sagði draumadísin mér rétt áður en hún las í lófa minn og syrgði óhamingjuna mína. Mér fannst frekar skrítið hvað hún tók þetta nærri sér. Var hún ekki að gráta yfir lífinu mínu. Þetta var furðulegur draumur. Ég var stödd á tónleikum í Helsinki og þá kom þessi fortune teller að mér og vildi endilega lesa lófann á mér, en svo varð hún svo harmi slegin að hún gat ekki sagt mér neitt sem kæmi mér að notum. Ég var geðveikt dofin í draumnum, örugglega út af tequilanu sem ég drakk áður en ég fór að sofa, bara smá dreitill, og svo var ég allt í einu í tannlæknisstól. Bullið, helvítis bullið! Ég dreymi svo mikið þessa dagana að ég held að ég sé að tapa glórunni. Ég vona að ef ég dreymi eitthvað í nótt, að það verði enjoyable experience, ekki eitthvað súrrealískt ævintýri. Ég vildi óska þess að ég þekkti einhvern sem kynni að ráða draumana mína almennilega. Ég meina það, ég lifi meira aktívara lífi í svefni en vöku. Það er reyndar óhjákvæmilegt þar sem að ég bý í sandgerði. Kannski ef ég byggi í reykjavík þá myndi ég dreyma minna. Þeir eru samt ágætir stundum.

Hæ hæ....er einhver þarna? Eða eruði kannski bara öll á Myspace? Örugglega.

Ég er ekki mikið fyrir persónulegar yfirlýsingar, en ég heyrði sjálfa mig hugsa upp eina í dag. Mér likaði svo vel við afrakstur huga míns að komast að þessu á svona nöturlegum en þó kósý degi að ég hef ákveðið að deila henni með ykkur. Ehemm...ehemm....sko. Ég ætla að hætta að gera það sem ég held að ég ætti að vera að gera miðað við aldur og fyrri störf. Einnig miðað við gamla skólafélaga ehemm hóst ( hús, bíll og barn ), ég ætla að deila lífi mínu með fuglunum og trjánum...nei kannski ekki alveg, en ég ætla bara að sleppa því að stressa mig yfir framför minni í þessum blessaða, heimi. Ég trúi á guð og það er nóg í bili. Plús, þá er alltaf til kaffi, sígó og vinkonur. Bless í bili.

Heil to the monkey
We´re having a funky reunion....

Hæ hvað segið þið gott? Ég segi allt ágætt bara. Er samt að fatta hvað ég geri ógeðslega lítið af spennandi hlutum. Það er allt eitthvað svo boring. Mér leiðist! Það er ekkert að gera í þessum bæ. Nema eins og núna þá er ég á bókasafninu að skrifa þessa færslu. Æjj, mig langar bara svo að fara niður á laugaveg á kaffihús með Gunnu Lísu eða eitthvað. I miss old times. Ég er búin að vera með nostalgíu dauðans undanfarið. Samt langar mig að gera eitthvað nýtt. I´m in a rut. En ég er búin að lita á mér hárið nýlega, það er þó eitthvað. Jæja, nenni ekki að blaðra eitthvað meira, I´m so dull and boring, bæ bæ.